Ευρωζώνη - Terminator

Το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια της αθλιότητας. Και όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές-δημοψήφισμα,  κατά τις οποίες όπως όλοι διαισθάνονται ο λαός θα γεμίσει τις κάλπες με την οργή του, η οσμή αποσύνθεσης γίνεται όλο και πιο έντονη.

-Ο πρωθυπουργός συμπεριφέρεται ως εξωγήινος. Τα κέρματα που πέφτουν από τα τσουβάλια των κλοπιμαίων τα μοιράζει στα θύματα της μαζικής ληστείας και επιζητεί χειροκρότημα. Περιοδεύει στην Ελλάδα(;) και διαπιστώνει κοσμογονία έργων! Με την ύφεση να σπάει παγκόσμια ρεκόρ, τις επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, κάποιες άλλες να φεύγουν στο εξωτερικό και κανείς επενδυτής να μην σκάει μύτη, παρά το γεγονός ότι κινεζοποίησε τους μισθούς «για να γίνουμε ανταγωνιστικοί», τάζει θέσεις εργασίας σε 5-6 χρόνια (για όποιον ζήσει μέχρι τότε…)

-Ο αντιπρόεδρος σε μόνιμη κατάσταση υστερίας παραιτεί την κυβέρνηση, την ξε-παραιτεί, παραιτείται ο ίδιος, παραιτεί τον πρόεδρο της δημοκρατίας, σκοτώνει πραξικοπήματα και μέσα στο πανικό του  αποκαλύπτει πως τον Παπαδήμο «τον επέβαλαν ως πρωθυπουργό τα  μέσα ενημέρωσης και επιχειρηματικοί κύκλοι!» Α, μπα; Συνέβη κάτι τόσο φοβερό σε αυτή τη χώρα; Κι εσύ που ήσουν τότε;

-Τα ίδια προφανώς μέσα ενημέρωσης και οι ίδιοι επιχειρηματικοί κύκλοι σκέφτηκαν πως μάλλον κάηκε ο Βαγγέλης και έφτιαξαν ένα ποτάμι για να τον σβήσουν.

- Στο μεταξύ τα «επιστημονικά» γκάλοπ δίνουν και παίρνουν.  «Ασήμωσε να σε πω»: Η κορυφή από ροζ γίνεται μπλε και τούμπλαλιν ανά ώρα και διάθεση. Το ποτάμι τη μια ξεχειλίζει την άλλη το ψάχνουμε με γεώτρηση. Η «αδιευκρίνιστη ψήφος» πιάνει διψήφιο νούμερο και το «άλλο κόμμα» με 7% βγάζει δυο ευρωβουλευτές...

Αυτή η δυσοσμία δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Το ύπουλο, σαδιστικό, γερμανικής έμπνευσης κατασκεύασμα που λέγεται ευρωζώνη δεν καταστρέφει μόνο ανθρώπινες ζωές. Καταστρέφει και πολιτικούς και κόμματα. Και ίσως αυτό δεν μοιάζει κακό, τέτοιοι που είναι. Όμως, σαν ανεξέλεγκτος μετροπόντικας προχωρά και διαλύει στο διάβα του ανθρώπινα δικαιώματα, γραπτούς και άγραφους νόμους, ηθικές αξίες, θεσμούς, συντάγματα… Επιπλέον ροκανίζει και τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ήδη μοιάζει ετοιμόρροπη.

Εν μέσω βιβλικής καταστροφής ο Αλέξης επιμένει πως όπου να’ ναι θα δούμε αγγέλους στην κόλαση. Πως κάνοντας υπομονή  μέσα σε αυτή την εκκωφαντική και κακόφωνη συναυλία γερμανικού χέβι μέταλ, κάποια στιγμή θα ακούσουμε Βιβάλντι…

Όμορφος πρέπει να είναι ένας περίπατος πάνω σε άσπρα συννεφάκια Αλέξη, αλλά μην παίρνεις κι άλλους στο λαιμό σου.

Γιατί είμαστε τόσο ανεκτικοί;

Η Ελλάδα μπήκε στον πέμπτο χρόνο της μνημονιακής υποτέλειας, έχοντας ήδη αποκτήσει χαρακτηριστικά ισοπεδωμένης από πόλεμο χώρας, όπου κανένα Σύνταγμα και κανείς νόμος δεν ισχύει. Μοιάζει να κυβερνάται από συμμορίες που λεηλατούν ασύστολα ένα φοβισμένο λαό.

Όλοι οι Ευρωπαίοι συμφωνούν πως αν αντίστοιχα μέτρα παίρνονταν στις χώρες τους, θα είχαν απέναντί τους μια εξαιρετικά δύσκολα αντιμετωπίσιμη λαϊκή εξέγερση. Τι συμβαίνει και ο ελληνικός λαός δείχνει τόσο ανεκτικός;

Δύο πράγματα κατά τη γνώμη μου: η ανεπαρκής παιδεία και η έλλειψη αληθινών πολιτικών. Και για τα δύο έχει φροντίσει το ίδιο το σύστημα ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, αδιαφορώντας για το αν η πατρίδα αποκτά έτσι ημερομηνία λήξης.

ΠΑΙΔΕΙΑ: Από τον Εμφύλιο και μετά οι νικητές φρόντισαν να θέσουν ουσιαστικά εκτός νόμου την ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση, με σχολεία-κέντρα προπαγάνδας που γεμίζουν τα κεφάλια με σκουπίδια και ανοησίες. Η χούντα πήρε αυστηρότερα μέτρα επιβάλλοντας λογοκρισία, εξορίες και βασανιστήρια και η μεταπολίτευση εφάρμοσε ένα πιο «επιστημονικό» σχέδιο: Όποιον δεν μπορείς να πάρεις με το μέρος σου, κάνε τον ουδέτερο.

Ο ελληνικός κινηματογράφος διαλύθηκε, το ποιοτικό ελληνικό τραγούδι συκοφαντήθηκε, η πολιτικοποίηση της νεολαίας γελοιοποιήθηκε, ο κάθε διαφωνών επικηρύχτηκε ως τρομοκράτης και οι ελεγχόμενοι μηχανισμοί των ΜΜΕ έστρεψαν τους προβολείς στις «πνευματικές» τροφές που αποβάλλονται χωρίς χώνεψη: στο λάιφσταϊλ.

Ωσπου έγινε «ιν» και «μαστ» το να μην ασχολείσαι με την πολιτική. Να είσαι «ιδιώτης», όπως έλεγαν τους μη ασχολούμενους με τα κοινά οι αρχαίοι Έλληνες. Και «ιδιώτης» σήμαινε γι' αυτούς ηλίθιος, έννοια που δίνουν και σήμερα πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες στη λέξη idiot, που δανείστηκαν από εμάς.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Οταν ένα σύστημα χρειάζεται πολιτικούς-μαριονέτες στα σκουπίδια θα τους βρει και θα τους πλαισιώσει με... γλάστρες. Έτσι με αργό αλλά σταθερό τρόπο πατριώτες και ευφυείς Έλληνες αποβλήθηκαν από το πολιτικό σκηνικό και αντικαταστάθηκαν από εθισμένους στη λαμογιά, τηλεπερσόνες, μαϊντανούς των καναλιών, κοστούμια Αρμάνι, ωραίες γραβάτες, προβεβλημένους αθλητές και «γυάλινους» δημοσιογράφους. Δημιουργήθηκε ένα σινάφι το οποίο εξελίσσεται διαρκώς προς το χειρότερο, γιατί πια κανείς σοβαρός Έλληνας δεν ήθελε μέχρι τώρα να μπλέξει μαζί του.

Μόνο το ποιοι διετέλεσαν πρωθυπουργοί την τελευταία εικοσαετία να βάλει κάτω κανείς, φτάνει...

Με ένα σύστημα λοιπόν εκπαίδευσης και εκπολιτισμού που επί δεκαετίες παρήγαγε γενεές ηλιθίων και που ανέδειξε ως πολιτικό προσωπικό τους χειρότερους εξ αυτών, λογικά φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Να μας κάνουν κουμάντο υπαλληλίσκοι των πολυεθνικών, επιβάλλοντας μέτρα που προετοιμάζουν το έδαφος ώστε να μας κλέψουν αυτή την τόσο ποθητή γι' αυτούς χώρα εξοντώνοντας, ξεσπιτώνοντας κι εξορίζοντάς μας.

Με την «ηγεσία» της χώρας να τους βοηθά, με μια αντιπολίτευση που -αν δεν είναι στο κόλπο- δεν βρίσκει ή δεν τολμά λύσεις και με ένα λαό στην πλειοψηφία του μπερδεμένο, φοβισμένο, θύμα της άθλιας προπαγάνδας των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, τι μέλλει γενέσθαι;

Ή να το κλείσουμε το μαγαζί αποδεχόμενοι την ήττα μας ή να ξεκινήσουμε μια νέα παλιγγενεσία!

Έχουμε καθήκον απέναντι στην ιστορία και το μέλλον αυτής της χώρας να επιλέξουμε το δεύτερο. Και μπροστά στο βέβαιο αφανισμό της πατρίδας μας, να παραμερίσουμε φόβους και διαφορές και να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Αυτά τα 4 μνημονιακά χρόνια μάς δίδαξαν πολλά, διέλυσαν ψευδαισθήσεις, αποκάλυψαν πολλές αλήθειες και πολλά ψέματα. Η 25η Μαΐου ας είναι η αρχή ενός ανένδοτου αγώνα για μια Ελλάδα έτσι όπως αξίζει στην ιστορία και στον πολιτισμό της.

* Δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» 13/5/14

Ελλήνων προμαχούντες…

Όταν οι Πέρσες πάτησαν την παραλία του Μαραθώνα, οι προγονοί μας έδωσαν έναν επικό αγώνα τέτοιας ακτινοβολίας που είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεις σήμερα -2504 χρόνια από τότε- έναν άνθρωπο από τα 6 δισ. που κατοικούν στον πλανήτη, ο οποίος να μην ξέρει τη λέξη «Μαραθών». Οι περισσότεροι δε γνωρίζουν και τη σημασία της. Όχι μόνο το άθλημα.

Παρ’ όλα αυτά στην Ελλάδα βρίσκουμε αμέσως-αμέσως τέσσερις ιδιαίτερα γνωστούς που δεν έχουν ιδέα γι’ αυτό ή που δεν τους λέει απολύτως τίποτα: Αντώνης Σαμαράς και Βαγγέλης Βενιζέλος, πρόεδρος και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αντίστοιχα, Γιάννης Στουρνάρας, υπουργός Οικονομικών, Όλγα Κεφαλογιάννη, υπουργός Τουρισμού.

Όλοι μαζί φέρνουν νόμο (και αυτό ως προαπαιτούμενο άραγε για κάποια δόση;) για να εκχωρήσουν αμαχητί τον Μαραθώνα σε ιδιωτικά συμφέροντα. Κι όχι μόνο τον Μαραθώνα, αλλά και τις Θερμοπύλες και κάθε παραλία του ελληνικού κράτους, στερώντας από έναν κατ’ εξοχήν θαλασσινό λαό το δικαίωμα πρόσβασης στη θάλασσα.

Ένας ακόμα λόγος να σαρώσουμε τους Εφιάλτες στις 25 Μαΐου. Αυτή τη φορά δεν χρειάζεται να φωνάξουμε πάλι το φοβερό Εχετλαίο να τους θερίσει με το άροτρο του ή εκείνο το σκυλί του ανώνυμου οπλίτη που δοξάστηκε στα ιερά χώματα κυνηγώντας τους βαρβάρους. Τους αρκεί να δουν να βγαίνει από την κάλπη η ΔΡΑΧΜΗ. Το πρώτο και πιο ένδοξο νόμισμα της Ευρώπης είναι γι αυτούς ότι είναι για τον διάβολο το λιβάνι ή για τον βρικόλακα ο σταυρός…

Επί ασπαλάθων (Νο 2)

Αν στις ευρωεκλογές δεν ψηφίσουμε Βενιζέλο:

-Θα ξεραθεί η Ελιά.
-Θα διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ.

-Θα πέσει η κυβέρνηση.
-Θα χάσουμε τις δόσεις μας και θα πάθουμε σύνδρομο στέρησης.
-Θα γίνουμε Ουκρανία.
-Θα κλείσουν Star, Σκάι, Alpha, Mega και Ant1.

-Θα έχουμε 8 ρίχτερ από την Αταλάντη.
-Θα εκραγεί το ηφαίστειο της Σαντορίνης.
-Θα ανοίξουν ταυτόχρονα και οι 7 σφραγίδες της Αποκάλυψης.
-Θα εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος όπως οι δεινόσαυροι.

-Θα επαναληφθεί το μπιγκ-μπανγκ από την ανάποδη και θα ξαναγίνει χάος.

Κι όλα αυτά επειδή ο πελώριος πολιτικός -που έχει δανειστεί το όνομα του Βενιζέλου- δεν μπορεί να φανταστεί πως είναι δυνατόν να υπάρχει κανείς εδώ τριγύρω ικανός να διαχειριστεί την ελευθερία, οπότε τι θα απογίνει το σύμπαν χωρίς αυτόν που αποδεδειγμένα μπορεί να διαχειριστεί τη σκλαβιά;…

Αν ζούσε ο Σεφέρης και εμπνέονταν από τον άνθρωπο που εφηύρε το χαράτσι της ΔΕΗ, το αγγλικό δίκαιο, το PSI κλπ, αυτό θα ξανάγραφε:

«- Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;

Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού τ' αυλάκια·

τ' όνομα του κίτρινου θάμνου

δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.

Το βράδυ βρήκα την περικοπή:

"Τον έδεσαν χειροπόδαρα" μας λέει

"τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν

τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν

απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους

και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι".

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του

ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος».

Οι θλιβεροί μετανάστες ως όπλο μαζικής καταστροφής

Το Αιγαίο είναι η πιο όμορφη θάλασσα στον πλανήτη. Αυτό το λες χωρίς να κινδυνεύεις να σε… βρίσουν ως εθνικιστή. Απλούστατα γιατί το διαπιστώνει και το παραδέχεται οποιοσδήποτε κάτοικος οποιασδήποτε χώρας το επισκεφτεί. Και το Αιγαίο σήμερα έχει γίνει πρωτοσέλιδο φρίκης σε όλο τον κόσμο.

Η Χίος, η Σάμος, η Μυτιλήνη… Τα νησιά που με γέννησαν και με μεγάλωσαν, τα κοσμήματα του αρχιπελάγους, έγιναν συνώνυμα με την τραγωδία. Κάθε τόσο τα γαλανά νερά που τα κυκλώνουν γίνονται ο υγρός τάφος για δύστυχους ανθρώπους–θύματα: πρώτα απ’ όλα της νέας τάξης πραγμάτων στον πλανήτη και των συστημάτων που την εξυπηρετούν, όπως η ευρωζώνη, και μετά του κάθε δουλεμπόρου και του κάθε απατεώνα πωλητή ονείρων.

Μετά θάνατον δε τους παραλαμβάνουν και κάποιοι ανεγκέφαλοι πολιτικοί προσφέροντας τους ένα άθλιο μνημόσυνο. Και καλά τα φασιστόμουτρα που γέννησε και  θρέφει η σατανική ευρωζώνη, οι άλλοι που δηλώνουν «αριστεροί»;

Έρχονται ως ελεήμονες και φιλάνθρωποι να απαιτήσουν γι αυτούς στέγη, τροφή και προστασία, σαν καλοί χριστιανοί που είναι, αριστεροχριστιανοί δηλαδή… (Μην σας κάνει εντύπωση ο όρος, στην Ελλάδα ζούμε). Και όπως κάθε καλός πιστός βλέπουν και επιζητούν τη θεραπεία του αποτελέσματος αντί να αναζητούν και να χτυπούν τις αιτίες που το δημιουργούν. Έτσι, το ποιοί και γιατί εξαθλίωσαν αυτούς τους ανθρώπους και την πατρίδα τους, που κατέστη αφιλόξενη, δεν το συζητάμε…

Η «Ευρώπη-φρούριο» τους δολοφονεί, λένε επίσης. Ποιο φρούριο; Αν οι 28 χώρες ήθελαν φρούριο τα σύνορα, θα έστελναν τα πολεμικά τους και δεν θα πέρναγε ούτε κουνούπι τούρκικο. Ή θα έκαναν κάτι πιο οικονομικό: Όπως το να υποχρεώσουν την Τουρκία να παίρνει πίσω όσους μας στέλνει ή να απαγορεύσουν την εξαγωγή συναλλάγματος από τους μετανάστες που δεν εργάζονται νόμιμα σε ευρωπαϊκή χώρα.

Σωστό και επιβεβλημένο είναι να νοιάζεσαι για τον συνάνθρωπό σου αλλά όπως συμβαίνει σε μια θεομηνία, πρώτα θα σώσεις την οικογένειά σου και μετά τους γείτονες. Σε μια Ελλάδα με 2 εκ. ανέργους, άλλους τόσους υποαπασχολούμενους και απλήρωτους, με το μισό λαό κάτω από το όριο της φτώχειας και με τους νέους μας να φεύγουν από την άλλη πόρτα, η διαρκής εισροή πεινασμένων και ως εκ τούτου πρόθυμων να δουλέψουν για ένα κομμάτι ψωμί δεν σας ανησυχεί και δεν σας βάζει σε σκέψεις για το τι επιδιώκουν κάποιοι με αυτό;

Ίσως οι παρακάτω επισημάνσεις ενός σπουδαίου φιλόσοφου σας βοηθήσουν. Λέγεται Καρλ Μαρξ και κανονικά όλοι οι αριστεροί τον γνωρίζουν:

• Σκοπός της αθρόας εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας και η ακύρωση όλων των διεκδικήσεων των ντόπιων εργατών για μισθούς και συνθήκες εργασίας. Είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του κεφαλαίου. Με αυτούς ρίχνουν σιγά-σιγά το μεροκάματο στο δικό τους επίπεδο.

• Η μετανάστευση διαιρεί την εργατική τάξη της χώρας υποδοχής σε τόσα εχθρικά στρατόπεδα όσες και οι εθνοφυλετικές ομάδες, διότι η κάθε μία καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της. Έτσι αναστέλλεται η ενότητα και η εργατική επανάσταση, διαιωνίζεται η καπιταλιστική κυριαρχία, ενθαρρύνεται ο ρατσισμός και η μεταξύ τους βία.

• Η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ως απεργοσπαστικός μηχανισμός ενώ με τον εργατικό υπερπληθυσμό που δημιουργεί πλεόνασμα ρίχνει το επίπεδο ζωής όλων στη κατάσταση του δουλοπάροικου.

• Οι μεταναστευτικοί νόμοι είναι τα μανιφέστα των εργοστασιαρχών.

Ποια είναι λοιπόν η σωστή κίνηση σήμερα για τη χώρα μας; Να πάρουμε τα πολυβόλα και να τους σκοτώσουμε όπως θέλει η ακροδεξιά; Να συνεχίσουμε την υποκρισία των μνημονιακών που συνοψίζεται στο γνωστό «βάρε με κι εγώ να κλαίω και να κάνω πως δεν θέλω»; Ή να ακολουθήσουμε την ακραία συστημική, ή έστω ανόητη άποψη του ΣΥΡΙΖΑ -και όχι μόνο- «ανοίχτε διάπλατα τα σύνορα, όλοι οι καλοί χωράμε»;  

Όχι. Πρώτα θα φροντίσουμε να σταθεί στα πόδια της η πατρίδα μας, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τους μηχανισμούς που εξαθλιώνουν χώρες και λαούς και μετά θα σταθούμε πλάι σε αυτούς τους δύστυχους. Και όχι με ελεημοσύνη. «Αν δώσεις ένα ψάρι στο φτωχό θα χορτάσει για μια μέρα. Αν τον μάθεις να ψαρεύει θα είναι χορτάτος σε όλη του τη ζωή» λέει μια σοφή κινέζικη παροιμία.

Δημοσιεύθηκε στην «Αλήθεια» της Χίου στις 10 / 5 / 2014