Τα κοσμικά της ημέρας

Σημίτης, Παπανδρέου, Μητσοτάκης, Γεννηματά, Λεβέντης, πήγαν στο «Ποτάμι» και ομολόγησαν: «Είμαστε όλοι στην ίδια όχθη».
Ο Τσίπρας είχε ένα ραντεβού σε γκαρσονιέρα στα Σεπόλια και δεν πήγε. Ο Λεβέντης έφυγε νωρίς μια και ως «δημοφιλέστερος» και «καταλληλότερος» -σύμφωνα με τα γκάλοπ- οφείλει να έχει και ένα κάποιο τουπέ από δω και πέρα.
Οι υπόλοιποι διασκέδασαν με την ομοψυχία τους και μετά απλώθηκαν στο ποτάμι για να ψαρέψουν χάνους (αυτό το είδος ευδοκιμεί παντού). 

Και ολίγη στατιστική

Γιατί είμαστε τόσο ανεκτικοί;

Η Ελλάδα μπήκε στον πέμπτο χρόνο της μνημονιακής υποτέλειας, έχοντας ήδη αποκτήσει χαρακτηριστικά ισοπεδωμένης από πόλεμο χώρας, όπου κανένα Σύνταγμα και κανείς νόμος δεν ισχύει. Μοιάζει να κυβερνάται από συμμορίες που λεηλατούν ασύστολα ένα φοβισμένο λαό.

Όλοι οι Ευρωπαίοι συμφωνούν πως αν αντίστοιχα μέτρα παίρνονταν στις χώρες τους, θα είχαν απέναντί τους μια εξαιρετικά δύσκολα αντιμετωπίσιμη λαϊκή εξέγερση. Τι συμβαίνει και ο ελληνικός λαός δείχνει τόσο ανεκτικός;

Δύο πράγματα κατά τη γνώμη μου: η ανεπαρκής παιδεία και η έλλειψη αληθινών πολιτικών. Και για τα δύο έχει φροντίσει το ίδιο το σύστημα ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, αδιαφορώντας για το αν η πατρίδα αποκτά έτσι ημερομηνία λήξης.

ΠΑΙΔΕΙΑ: Από τον Εμφύλιο και μετά οι νικητές φρόντισαν να θέσουν ουσιαστικά εκτός νόμου την ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση, με σχολεία-κέντρα προπαγάνδας που γεμίζουν τα κεφάλια με σκουπίδια και ανοησίες. Η χούντα πήρε αυστηρότερα μέτρα επιβάλλοντας λογοκρισία, εξορίες και βασανιστήρια και η μεταπολίτευση εφάρμοσε ένα πιο «επιστημονικό» σχέδιο: Όποιον δεν μπορείς να πάρεις με το μέρος σου, κάνε τον ουδέτερο.

Ο ελληνικός κινηματογράφος διαλύθηκε, το ποιοτικό ελληνικό τραγούδι συκοφαντήθηκε, η πολιτικοποίηση της νεολαίας γελοιοποιήθηκε, ο κάθε διαφωνών επικηρύχτηκε ως τρομοκράτης και οι ελεγχόμενοι μηχανισμοί των ΜΜΕ έστρεψαν τους προβολείς στις «πνευματικές» τροφές που αποβάλλονται χωρίς χώνεψη: στο λάιφσταϊλ.

Ωσπου έγινε «ιν» και «μαστ» το να μην ασχολείσαι με την πολιτική. Να είσαι «ιδιώτης», όπως έλεγαν τους μη ασχολούμενους με τα κοινά οι αρχαίοι Έλληνες. Και «ιδιώτης» σήμαινε γι' αυτούς ηλίθιος, έννοια που δίνουν και σήμερα πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες στη λέξη idiot, που δανείστηκαν από εμάς.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Οταν ένα σύστημα χρειάζεται πολιτικούς-μαριονέτες στα σκουπίδια θα τους βρει και θα τους πλαισιώσει με... γλάστρες. Έτσι με αργό αλλά σταθερό τρόπο πατριώτες και ευφυείς Έλληνες αποβλήθηκαν από το πολιτικό σκηνικό και αντικαταστάθηκαν από εθισμένους στη λαμογιά, τηλεπερσόνες, μαϊντανούς των καναλιών, κοστούμια Αρμάνι, ωραίες γραβάτες, προβεβλημένους αθλητές και «γυάλινους» δημοσιογράφους. Δημιουργήθηκε ένα σινάφι το οποίο εξελίσσεται διαρκώς προς το χειρότερο, γιατί πια κανείς σοβαρός Έλληνας δεν ήθελε μέχρι τώρα να μπλέξει μαζί του.

Μόνο το ποιοι διετέλεσαν πρωθυπουργοί την τελευταία εικοσαετία να βάλει κάτω κανείς, φτάνει...

Με ένα σύστημα λοιπόν εκπαίδευσης και εκπολιτισμού που επί δεκαετίες παρήγαγε γενεές ηλιθίων και που ανέδειξε ως πολιτικό προσωπικό τους χειρότερους εξ αυτών, λογικά φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Να μας κάνουν κουμάντο υπαλληλίσκοι των πολυεθνικών, επιβάλλοντας μέτρα που προετοιμάζουν το έδαφος ώστε να μας κλέψουν αυτή την τόσο ποθητή γι' αυτούς χώρα εξοντώνοντας, ξεσπιτώνοντας κι εξορίζοντάς μας.

Με την «ηγεσία» της χώρας να τους βοηθά, με μια αντιπολίτευση που -αν δεν είναι στο κόλπο- δεν βρίσκει ή δεν τολμά λύσεις και με ένα λαό στην πλειοψηφία του μπερδεμένο, φοβισμένο, θύμα της άθλιας προπαγάνδας των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, τι μέλλει γενέσθαι;

Ή να το κλείσουμε το μαγαζί αποδεχόμενοι την ήττα μας ή να ξεκινήσουμε μια νέα παλιγγενεσία!

Έχουμε καθήκον απέναντι στην ιστορία και το μέλλον αυτής της χώρας να επιλέξουμε το δεύτερο. Και μπροστά στο βέβαιο αφανισμό της πατρίδας μας, να παραμερίσουμε φόβους και διαφορές και να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Αυτά τα 4 μνημονιακά χρόνια μάς δίδαξαν πολλά, διέλυσαν ψευδαισθήσεις, αποκάλυψαν πολλές αλήθειες και πολλά ψέματα. Η 25η Μαΐου ας είναι η αρχή ενός ανένδοτου αγώνα για μια Ελλάδα έτσι όπως αξίζει στην ιστορία και στον πολιτισμό της.

* Δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» 13/5/14

Τρία σενάρια για το αύριο

Η Ελλάδα θα επιστρέψει στη δραχμή ούτως ή άλλως. Με χρέος που πλησιάζει τα 400 δισ. και θα τα ξεπεράσει, με ύφεση που λειτουργεί πια σαν διαστημική μαύρη τρύπα με την Ελλάδα παγιδευμένη στη βαρύτητά της και με ένα ΑΕΠ που καταγράφει απώλειες κάθε χρόνο, σωτηρία εντός του ευρώ δεν υπάρχει. Όσο και να φορολογήσεις τους πολίτες κύριε Χάροντα υπουργέ των Οικονομικών, φτάνει κάποτε η στιγμή του «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος»...

Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι το πότε θα επιστρέψουμε σε εθνικό νόμισμα αλλά το πώς θα γίνει αυτό. Τα σενάρια είναι τρία:

ΣΕΝΑΡΙΟ ΠΡΩΤΟ: Είτε γιατί καταρρέει η ευρωζώνη, είτε γιατί μας εκτοπίζουν από αυτή, επειδή η διεθνής συμμορία που λεηλατεί χώρες με όπλο το ευρώ έχει τελειώσει τη «δουλειά» της, η Ελλάδα επιστρέφει στη δραχμή. Κάτω όμως από τον έλεγχο των πιστωτών της που την έχουν δεμένη χειροπόδαρα με ευρωπαϊκές συνθήκες και αγγλικό δίκαιο, τα οποία μια εγχώρια κυβέρνηση υποτελών τα αποδέχεται ακόμη.
Πρόκειται για το πλέον απεχθές σενάριο δεδομένου ότι οι επικυρίαρχοι της οικονομίας μας θα το φέρουν στα μέτρα που ωφελούν τις χώρες τους και τις πολυεθνικές τους. Η κατευθυνόμενη υποτίμηση της δραχμής θα έχει σαν στόχο να θιγούν κι άλλο οι μισθοί, οι συντάξεις και ό,τι απέμεινε από το κοινωνικό κράτος. Το συνάλλαγμα από τον αυξημένο τουρισμό και τις αυξημένες εξαγωγές θα το εισπράττουν οι ίδιοι «για την αποπληρωμή του χρέους» και θα μας δουλεύουν κι από πάνω: «Δραχμή δεν θέλατε; Καλά να πάθετε!»

ΣΕΝΑΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Το σύστημα του παλαιοκομματισμού, μαζί με τις νέες, βελτιωμένες εκδοχές του, τους ροζ ευρώ-λιγούρηδες, τις ελιές, τα ποτάμια, τους «τσαντισμένους» πασόκους και νεοδημοκράτες που ανεξαρτητοποιήθηκαν, κάνει την ηρωική έξοδο από το ευρώ των μνημονίων ως ύστατη κίνηση για να σωθούν τα τομάρια τους.
Το μόνο όμως που ξέρουν να κάνουν είναι να μασουλάνε μίζες, να ταΐζουν τη διαπλοκή, να φουσκώνουν τους λογαριασμούς τους στην Ελβετία, να διορίζουν ημέτερους εξαγοράζοντας ψήφους, να καταστρέφουν το κράτος χρησιμοποιώντας την παροιμιώδη ανικανότητά τους να κάνουν κάτι στοιχειωδώς σωστό…
Έτσι γινόμαστε πράγματι αυτό που ως μπαμπούλα επισείουν σήμερα οι προσκυνημένοι πολιτικοί και τα κανάλια της διαπλοκής: «Αλβανία του Χότζα»…

ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΡΙΤΟ: Αυτή η φορομπηχτική τετραετία υποτέλειας, εθνικής ξευτίλας, διάλυσης της οικονομίας και του κοινωνικού κράτους, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, φτωχοποίησης του λαού και φυγής των νέων στο εξωτερικό, λειτουργεί σαν χαστούκι αφύπνισης για όλους μας.
Ο λαός ψάχνεται, ενημερώνεται, αποφασίζει, τολμά. Παίρνει την κατάσταση στα χέρια του, θέτει στόχο για ένα ανεξάρτητο και υπερήφανο κράτος που λειτουργεί για την ευημερία των κατοίκων του και όχι σαν δομή καταπίεσης τους. Ορκίζεται να το πετύχει με κάθε τρόπο, αντιπαλεύοντας ό,τι στέκεται εμπόδιο.
Απαραίτητο εργαλείο γι αυτό είναι το εθνικό νόμισμα. Αν αυτοί που θα ορίσει να το χειριστούν έχουν ως γνώμονα τα παραπάνω, η Ελλάδα όχι μόνο θα βγει ταχύτατα από την κρίση αλλά θα μπορέσει εκμεταλλευόμενη το κλίμα, τη γεωγραφική της θέση, τον πολιτισμό και την ιστορία της να ξαναγίνει αυτό που ήταν κάποτε: Το διαμάντι της Μεσογείου και όχι μόνο…

 Ακούγεται σαν όνειρο αλλά ακατόρθωτο δεν είναι. «Θέλει αρετήν και τόλμην». Αν δεν την έχουμε ας αποδεχτούμε το «τίτλο» του ραγιά κατεβάζοντας τα κάδρα του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή, του Παλαιολόγου, του Καραϊσκάκη, του Βελουχιώτη, του Λαμπράκη…

(Δημοσιεύθηκε στην «Αλήθεια»  της Χίου. 5/5/14)