Χώρας πεσούσης...

Ήρθαν και οι θεσμοί. "Φαίνονται συνεργάσιμοι", λέει η κυβέρνηση.

Και… συνταγματική τρόικα;

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός πρόσθεσε έναν ακόμα σημαντικότατο λόγο ώστε στις 25 Μαΐου να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να εκδιωχθεί η κυβέρνηση του το συντομότερο δυνατό. Είπε πως μετά το καλοκαίρι θα ξεκινήσει τη διαδικασία για την αναθεώρηση του συντάγματος.

Πέταξε και τρεις - τέσσερις προτάσεις του κόμματός του έτσι για να χαϊδέψει τα αυτιά, όπως: λιγότεροι βουλευτές και μικρότερες κυβερνήσεις. Επίσης κάτι κούφιους παλληκαρισμούς περί ενίσχυσης της διαφάνειας και της αντικειμενικότητάς των ΜΜΕ (sic!) και κάτι αοριστολογίες για διενέργεια δημοψηφισμάτων με… λαϊκή πρωτοβουλία!

Αλήθεια όμως… Όταν μια χώρα αποφασίζει να αλλάξει τον καταστατικό της χάρτη ενώ βρίσκεται κάτω από στυγνή κατοχή ξένων συμφερόντων (δανειστές, τρόικες, Γερμανοί κλπ) πόσο ηλίθιος πρέπει

Το πόσο συμβιβάζονται τρόικα και κοινωνικό κράτος το ζούμε τέσσερα χρόνια τώρα βλέποντας παιδεία, υγεία, πρόνοια και κοινωνική ασφάλιση να κονιορτοποιούνται. Και γίναμε όλοι οικονομολόγοι παρακολουθώντας τα λεγόμενα κάθε σχετικής διάνοιας του πλανήτη
-Πρώτον για να καταλάβουμε πως την πάθαμε παραδιδόμενοι στην ευρωζώνη και
-Δεύτερον για να διακρίνουμε που μας πάνε τώρα τα ξένα αφεντικά που βάλαμε στο κεφάλι μας.

Έτσι μάθαμε -ή βεβαιωθήκαμε, όσοι το είχαμε διαισθανθεί- ότι το παγκόσμιο κεφάλαιο έχει κηρύξει τον πόλεμο στο κοινωνικό κράτος. Το σύστημα, πνέοντας τα λοίσθια στο τελευταίο αυτό κεφάλαιο της βιομηχανικής εποχής που ζούμε, πετάει από πάνω του τις κοινωνικές υποχρεώσεις ως «περιττό έξοδο». Και δίνει την υγεία, την ασφάλιση, την πρόνοια και γενικά την κάθε υποχρέωσή του, βορά σε ιδιώτες. Πετυχαίνει έτσι μια προσωρινή, Πύρρειο νίκη πριν από τη βέβαιη συντριβή του που αναπόφευκτα έρχεται... 

Αυτό λοιπόν που ονειρεύεται η κυβέρνηση με την αναθεώρηση είναι να κάνει τις αρχές της ευρωζώνης και τις επιταγές των μνημονίων σύνταγμα του ελληνικού κράτους. Να καταργήσει τα όποια ηθικά εμπόδια δυσκολεύουν το θεάρεστο έργο της πλήρους κατάργησης του κοινωνικού κράτους, των εργασιακών σχέσεων και της δημόσιας παιδείας καθώς και του γενικού ξεπουλήματος του ορυκτού πλούτου, των ακτών, των δασών, των υδάτων, των υποδομών και όλων των άλλων πόρων που ανήκουν στον ελληνικό λαό.

Επιπλέον της δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να φέρει και την ίδια τη δημοκρατία στα μέτρα της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Σήμερα, ας πούμε, δεν είναι και πολύ συνταγματικό να κυβερνάται η χώρα με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και με κατεπείγοντα νομοσχέδια 800 σελίδων και ενός άρθρου που πρέπει να ψηφιστούν χωρίς να αναγνωστούν. Όχι πως δεν γίνεται αλλά δημιουργεί τύψεις στη δικαιοσύνη…

Με μια (μικρότερη) Βουλή όμως, η οποία μπορεί να έχει… συμβουλευτικό χαρακτήρα, μπορεί να εφαρμόσει αυτό που αποδίδεται στον Φρειδερίκο της Πρωσίας: «Με το λαό μου έχουμε έρθει σε μια συμφωνία. Εκείνος θα λέει ό,τι θέλει κι εγώ θα κάνω ό,τι θέλω…»

Και με τι θα ασχολείται τότε μια (μικρότερη) κυβέρνηση χωρίς ίχνος δημόσιας περιουσίας για να διαχειρίζεται; Αυτό που κάνει και σήμερα, όχι όμως με 100% επιτυχία: Θα γδύνει με… ευρηματικούς φόρους και ξεδιάντροπα χαράτσια το λαό και θα δίνει τα λεφτά που μαζεύει στα αφεντικά της.

Το βασικό για ένα σύνταγμα -πριν απ’ όλα- είναι να τηρείται, ώστε η αξία του να μην πέφτει κάτω από την αξία του χαρτιού πάνω στο οποίο είναι τυπωμένο. Από κει και πέρα, ασφαλώς και πρέπει κατά καιρούς να εκσυγχρονίζεται. Αυτό όμως πρέπει να γίνεται μόνο σε περιόδους που η χώρα αισθάνεται ανεξάρτητη και ο λαός της κυρίαρχος. Στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα οποιαδήποτε επέμβαση στον καταστατικό μας χάρτη θα μοιάζει με εντολή αφεντικού στο κατοικίδιό του. 

να είναι κανείς για να πιστεύει πως το νέο σύνταγμα θα πάει λίγο πιο μπροστά τα θεμελιώδη δικαιώματα των Ελλήνων και θα κατοχυρώσει έτι περεταίρω τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, το κράτος δικαίου, τα οικονομικά συμφέροντα της πατρίδας μας;

Το τέρας που γελά και κλέβει

Μπροστά στη διαφαινόμενη πανωλεθρία τους στις ευρωεκλογές,  οι συνεταίροι της ευρώδουλης κυβέρνησης υπόσχονται να μοιράσουν πεντακοσάρικα σε μερικές από τις εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες που εξαθλίωσαν.

Αυτό, όπως φαίνεται, θα είναι το βασικό τους επιχείρημα μέχρι τις 25 Μαΐου. Με αυτό ελπίζουν να εξαπατήσουν για άλλη μια φορά τον ελληνικό λαό, ώστε να σταθούν στα πόδια τους και την επόμενη μέρα να του αποκαλύψουν το νέο κύκλο μνημονίων και οδυνηρών μέτρων που έχουν στα συρτάρια τους.

Ασφαλώς και δεν ξεχνάμε πως αυτά τα προεκλογικά πεντακοσάρικα κλάπηκαν από τις τσέπες ανθρώπων που αναγκάζονται σήμερα να στερούν βασικά πράγματα από την οικογένειά τους. Από τις τσέπες συνταξιούχων που είναι υποχρεωμένοι να συντηρούν τα άνεργα παιδιά τους. Από συνανθρώπους μας που οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία…

Εκτός όμως από την αλγεινή εικόνα να τους βλέπουμε να πανηγυρίζουν με τα αιματοβαμμένα λάφυρα στα χέρια, συνεχίζουν να διασύρουν ανερυθρίαστα την πατρίδα μας ψευδόμενοι ασύστολα οι ίδιοι και τα ΜΜΕ που τους υποστηρίζουν.

Οι Γερμανοί εμμέσως πλην σαφώς μας αποκαλούν κρετίνους που με χρέος δυσθεώρητο που διαρκώς αυξάνεται, με ΑΕΠ που διαρκώς συρρικνώνεται, με κατανάλωση που εκμηδενίζεται και με ανεργία που καλπάζει, ισχυριζόμαστε ότι πετύχαμε… πλεόνασμα. 

Ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (IFO) του Μονάχου, Χανς-Βέρνερ Ζιν, δηλώνει πως «η ελληνική κυβέρνηση σαφώς και δεν έχει πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της. Η Ελλάδα είναι στο χείλος της χρεοκοπίας και θα είχε αναγκαστεί να κηρύξει πτώχευση προ πολλού, εάν οι ιδιωτικές πιστώσεις δεν είχαν αντικατασταθεί από πιστώσεις με χαμηλό επιτόκιο από τα κράτη-μέλη».

Στο ίδιο μήκος κύματος και δημοσιεύματα της αμερικανικής Wall Street Journal και του βρετανικού Guardian. Αναφέρουν πως μετά από μια τετραετία «διάσωσης» η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι «η οικονομία της χώρας συρρικνώθηκε κατά 23%, ότι η κατανάλωση έχει πέσει λόγω μειώσεων αποδοχών και ότι λόγω του χρέους που έφτασε πάνω από 170% του ΑΕΠ θα χρειαστεί κούρεμα ή τρίτο πακέτο δανεισμού…»

Όλοι οι παραπάνω κατηγορούν επίσης την τρόικα και την Κομισιόν για συνενοχή στα «μαγειρέματα», με «παραποίηση και επιλεκτική χρήση μεμονωμένων στοιχείων». Οι λόγοι είναι πολιτικοί, σημειώνουν, με στόχο την παραπλάνηση του κόσμου εν όψει των ευρωεκλογών.

Μήπως είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε πλέον όλοι οι Έλληνες πως το ευρώ και οι μηχανισμοί του είναι ένα τερατώδες κατασκεύασμα με πρόσωπο που μας χαμογελά και μας υπόσχεται, τη στιγμή που με τα χέρια του λεηλατεί τα εισοδήματα και τις περιουσίες μας;

Η τρόικα πίσω από την τρόικα

Η τρόικα έχει γίνει ο εφιάλτης μας τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Παρά το γεγονός όμως ότι όλοι μιλάμε γι αυτήν, σχεδόν καθημερινά, λίγοι είναι εκείνοι που έχουν συνειδητοποιήσει το ποιοί ακριβώς την απαρτίζουν στην πραγματικότητα.

Οι τρεις ελεγκτές, με επικεφαλής τον  Πολ Τόμσεν, γνωστό διεθνώς και ως «κατά συρροή οικονομικό δολοφόνο χωρών», οι οποίοι εκπροσωπούν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν είναι παρά υπαλληλίσκοι σε διατεταγμένη υπηρεσία μεταφοράς εντολών σε αυτούς που παριστάνουν την κυβέρνηση.

Τα πραγματικά αφεντικά που κρύβονται από πίσω είναι:

Το διεθνές τοκογλυφικό κεφάλαιο: «Ευαγή» ιδρύματα όπως η Goldman Sachs, η Black Rock, η J.P. Morgan και άλλα hedge fund, κατά κανόνα αγγλοσαξονικά, αναλαμβάνουν να αυγατίσουν τα κεφάλαια επιχειρηματιών αλλά και εμπόρων ναρκωτικών, όπλων ή ανθρώπων.

Τα τελευταία 10-15 χρόνια το σπορ αυτό έχει τεράστια άνθιση γιατί τα λεφτά «επενδύονται» σε χώρες και μάλιστα δεν τζογάρονται στην τύχη. Αν η χώρα-στόχος πρέπει να δείξει ανάπτυξη θα δείξει ανάπτυξη. Αν πρέπει να πτωχεύσει, θα πτωχεύσει. Αυτοί που το καθορίζουν είναι τα ίδια τα funds. Εκείνοι που εφαρμόζουν τα σχέδιά τους είναι οι κυβερνήσεις-μαριονέτες τους.

Τα λεφτά λοιπόν θα αυγατίσουν ούτως ή άλλως. Τον όποιο αστάθμητο κίνδυνο (π.χ. να ξυπνήσει ο λαός της συγκεκριμένης χώρας και να τους πάρει ο διάολος) τον αναλαμβάνει η διεθνής αστυνομία προστασίας των τοκογλύφων, το γνωστό μας ΔΝΤ, που παίρνει όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα: Αγγλικό δίκαιο, υποθήκευση των «ασημικών» της χώρας αλλά και της περιουσίας των ιθαγενών, ακύρωση κάθε «σπατάλης» που απορροφά «δικό τους»  χρήμα, όπως συντάξεις, υγεία, παιδεία κλπ.

Το σκηνικό είναι εξαιρετικά δελεαστικό για τους κεφαλαιοκράτες του πλανήτη. Έτσι σταμάτησαν να επενδύουν τα κέρδη τους σε ανάπτυξη των επιχειρήσεών τους, σε νέα εργοστάσια που δίνουν δουλειές κλπ, και τα παίζουν όλα εκ τους ασφαλούς στο παγκόσμιο αυτό καζίνο.

Η εγχώρια ελίτ: Πρόκειται για ένα μικρό αριθμό οικογενειών, οι περισσότερες από τις οποίες «φτιάχτηκαν» με λεφτά του δημοσίου ως προμηθευτές, μεσάζοντες, εργολάβοι κλπ. Ξεκίνησαν προωθώντας δικούς τους στην κυβέρνηση που τους έκαναν όλα τα χατίρια.  Σήμερα έχουν συγκεντρώσει τεράστιο πλούτο τον οποίο αυγατίζουν συμμετέχοντας,  ως καλοί πελάτες, στα παιχνίδια των funds που λέγαμε παραπάνω.

Επιπλέον ελέγχουν τις τράπεζες, πολλούς βασικούς τομείς της οικονομίας και τα ΜΜΕ, με τα οποία καθορίζουν το τι θα ψηφίσουν οι ιθαγενείς, ποιοι και πως θα κυβερνήσουν αυτόν τον τόπο.

Μην σας ακούγεται υπερβολικό. Ο Τζορτζ Μικές, αρθρογράφος των Τάιμς του Λονδίνου έγραφε τη δεκαετία του ΄70: «Δώστε μου τα ΜΜΕ και σε λίγο καιρό θα κάνω τους Ρώσους καπιταλιστές, τους Αμερικάνους κομμουνιστές και τους Ινδούς να φάνε τις αγελάδες τους».

Η ευρωζώνη: Με τη δημιουργία της έστησε το «πεδίον δόξης λαμπρόν» για να παίζεται αυτό το θεάρεστο παιχνίδι στη γηραιά ήπειρο και επιδίωξή της είναι να βάλει κι άλλες χώρες στη φάκα, όπως την Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κλπ, προκαλώντας πολέμους και συμμαχώντας με διεφθαρμένες ή ακόμα και ναζιστικές κυβερνήσεις.

Το πηδάλιό της κρατά η μεγαλύτερη οικονομία της ζώνης, η οποία φροντίζει η ίδια να βγει κερδισμένη από αυτήν την ουνικής έμπνευσης λεηλασία των λαών της Ευρώπης, που συντελείται με όπλο το ευρώ, πυρομαχικά τα μνημόνια και κανόνες Μάαστριχτ…

Όλο αυτό το ωραίο “colpo grosso” περιβάλλεται με το άλλοθι της δημοκρατίας χάρη στη συντήρηση ενός ευρωπαϊκού κοινοβουλίου το οποίο αυτοπροβάλλεται ως παράγοντας ειρήνης, σταθερότητας, ευημερίας και ως εγγυητής του κράτους δικαίου. Διακηρύσσει δε πως θεμελιώδεις αξίες του είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ελευθερία, η δημοκρατία, η ισότητα, ο σεβασμός και η προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες τέτοιες πομφόλυγες…

Εάν λοιπόν εν όψει των ευρωεκλογών, και παρά το γεγονός ότι εδώ και τέσσερα χρόνια ρημάζουν συστηματικά το εισόδημα και την αξιοπρέπειά σας, καταστρέφουν τη χώρα σας και διεθνώς στήνουν σκηνικό τρίτου παγκοσμίου πολέμου, στο νου σας δεν έρχεται τίποτε άλλο παρά μόνο δύο επιλογές:

- να τους ξαναψηφίσετε, «μπας και..» ή

- να μην πάτε να ψηφίσετε καθόλου «τους αλήτες…»,

να ξέρετε πως κάποιος μπήκε μέσα στο κεφάλι σας και κάνει κουμάντο. Σας σπρώχνει εκεί ακριβώς που θέλει το σύστημα, ώστε να διαιωνιστεί επιτείνοντας το δικό σας δράμα.

Πετάξτε τον έξω, επιλέγοντας αυτό ακριβώς που φοβάται. Τι φοβάται;  Αυτό που προσπαθεί να πείσει εσάς να φοβάστε: Την έξοδο από το ευρώ και τη μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα.

Don't worry, be happy...

Μείνετε ψύχραιμοι. Λεηλατούν την πατρίδα σας.

Θερμή υποδοχή Τόμσεν, τρόικας